Dyna gychwyn wedyn, fi yn gafael ym mhen y ceffyl blaen, a Joe yn cerdded tu ôl. Roedd rhaid brasgamu i ganlyn y ceffyl, ac yr oedd y tshaen oedd rhwng y ddau geffyl yn tincian yn erbyn f'ochor i, nes oeddwn i'n teimlo mai peth iawn oedd bod yn was ffarm wedi'r cwbwl. Pan oeddwn i ryw filltir oddi cartre, ac yn deud 'pnawn da' wrth Joe mi deimlwn fod fy ochor i agosa i'r ceffyl yn damp, ac mi weles mod i wedi chwysu gryn lawer felly wrth ddreifio. Ond wrth fynd tuag adre, mi deimlwn ei bod hi'n mynd yn fwy damp o hyd, ac mi edryches be oedd y mater. Mi fu agos imi gael ffit,—roedd y botel ffisig yn dipie mân yn fy mhoced i,—dyna pam yr oedd y tshaen yn tincian mor neis ar fy ochor. Wel, doedd dim i'w neud ond dechre crio fy ngore glas, ac aros i grio ddaru mi er mwyn bod ar y top nôt pan graeddwn i'r tŷ. Pan glywodd hi sŵn, dyma mam allan, a dyma finne'n crio mwy, a'r darne gwydyr yn fy llaw, a'r ffisig yn diferu rhwng fy mysedd. Doedd hi ddim yn fy ngweled am funud, am fod hi wedi dechre nosi, ond pan welodd fi, gafael yn fy ngwar i ddaru mam, a'm llusgo i mewn. Mi eis dros y stori gore medrwn i rhwng fy nagre.
"Lle mae'r newid?" medde mam.
"Does dim newid," medde fi: "dau a naw ges i." "Pwy prynodd nhw?" medde mam.
"Dynes reit neis . . ."
"R'argen fawr," medde hi: "Mari Pentre Felin!" Mi gododd ei dwylo at ei phen wrth ddeud hyn, ac mi ges inne tshans i sleifio allan.
Ddaru mi ddim chware mynd i'r dre i werthu wye heb ddeud "ia" hefo Bob y nghefnder, fel y deudes i wrthach chi. Dydw i ddim yn credu y gwna i Poultry Merchant, rywsut.
