Neidio i'r cynnwys

Tudalen:Ifor Owen.djvu/173

Oddi ar Wicidestun
Prawfddarllenwyd y dudalen hon

"Y mae ganddo gyfeilles deyrngarol ynnot ti, ac eto ti weli ei fod yn yr ardal, ond hyd yma heb gymaint a galw i'th weld!"

"Gwrando, Meistr Swyddog. Pwy bynnag a'th anfonodd yma i geisio diraddio fy hen gydweithiwr, a pha beth bynnag yw dy amcan wrth wneyd hynny, ni lwyddi, oblegid yr wyf i yn adnabod y dyn a enllibi, ac yn ymddiried ynddo'n llwyr!"

"Ac os byth y dengys ei hun yn anheilwng o'th ymddiriedaeth, gwae iddo am amser ac am dragwyddoldeb!"

"Wil! "

"Ie, y fi sydd yma, Gwladys, person hollol anheilwng o'th sylw, ond un a feiddiodd dy addoli o bell o'r funud y gwelodd di gyntaf, ac er dan gwmwl du o warth teuluol am flynyddau, a'th garai â'i holl enaid hyd yn oed pan gredai y byddai yn fwy anrhydeddus ynddo farw gan boen ei gariad na'i fynegu."

"'Rwi'n gwybod y cyfan, a phe na buasai yr un rinwedd arall ynnot, buaset wedi ennill fy serch am byth trwy y dewrder gyda pha un y cedwaist dy addewid i fy nhad, hyd yn oed pan yn ymadael am y rhyfel ———.

"Dyna'r diwrnod tywyllaf yn fy holl hanes. Fy nghalon ar hollti o gariad, eto'n gorfod dy adael heb yngan gair."

"Ca'r dyfodol wneyd i fyny am holl ddioddefiadau'r gorffennol."

"A ydyw yn wir, Gwladys anwyl,———?"

"Fy mod yn dy garu? Ydwyf, â'm holl enaid!"