Neidio i'r cynnwys

Tudalen:Llen gwerin Sir Gaernarfon.djvu/121

Oddi ar Wicidestun
Prawfddarllenwyd y dudalen hon

oddeutu dau funyd; ac ystyrid y feddyginiaeth yn anffaeledig.

BREUDDWYDION.

Y mae llawer wedi ei ddywedyd a'i ysgrifenu am athroniaeth breuddwydion, ond ychydig, os dim, doethach ydym wedi gwrandaw a darllen y cwbl. Yr oedd y grediniaeth o barthed i freuddwydion a gweledigaethau y nos yn hynod boblogaidd yn yr hen amser, ac nid oes eto ond ychydig heb ryw gymmaint o ffydd ynddynt, ac heb gael eu dylanwadu ganddynt i ryw raddau. Yr oedd y trigolion yn gymmaint caethion i hyn ag oeddynt i ddewiniaeth yn ei ffurf o ragfynegi tynged, rheibio, dadreibio, codi a gostwng cythreuliaid, &c. Yr oeddynt oll o'r hynaf i'r ieuengaf yn ferw o freuddwydion rhyfedd, anhygoel, os nid goruwch-naturiol. Yn eu cwsg gwelent, meddent hwy, bethau presennol, mynedol, a dyfodol yn ddiwahaniaeth, a hyny mewn rhithiau breuddwydion digon cyffrous i ferwino clustiau dyn wrth eu clywed yn eu hadrodd. Gweled nadredd a arwyddai elynion a digofaint llidiog, ond os mewn dwfr eu gwelid, gelyn heb allu'ch niweidio; meirch a ddynodent gyfeillion ffyddlawn; tân, colled a gofid; beddau, cyfoeth ar ol perthynasau; syrthio i ddwfr o liw tywyll budr, cystudd ac afiechyd; bwyta cig moch, angau a marwolaeth! Rhai, os breuddwydient am "ddwfr llwyd," a ofnent ryw afiechyd am wythnosau, ac a elent yn glaf, ond odid, gan faint eu hofn. Ereill, os breuddwydient am nadredd, ni wnelent nemawr o gyfeillach â neb yn hir ar ol hyny, rhag eu bradychu gan ryw elyn! Tra y clywid ereill yn brolio fod rhyw "lwc" i ddyfod iddynt hwy yn sicr gan iddynt freuddwydio dair gwaith yn olynol eu bod yn rhodio yn mysg y beddau, &c.