"Arglwyddes dêg, moes wybod im'
Pa feddwl sydd i'r newydd
Lyfasa dorri hedd y llŷs
A süad ei adenydd?"
"Fy mrawd," ebr hi "o glywed am
Fy mhennyd trwm, a'm cwynfan
Yw'r mynydd anferth weli draw
Yn nyfroedd bâs yr Archan.
Gwernenau llongau yw y coed
Ganfyddai ar y weilgi,
A benyr pali rhuddgoch llid
Yn addurn i'w hwylbrenni.
Mae 'i gledd â newyn ar ei fin
Am frasder gwaed Iwerddon,
A'i wŷr yn dod a chyfiawn ddig
Yn tanio gwaed ei galon."
••••••••••••
••••••••••••
Mae'r frwydyr drosodd!—Natur daenai fantell
O esmwyth wỳll dros le 'r gyflafan syn;
Dwy deyrnas gadarn, yn eu dû, alarant
Fel mammau llesg ar fedd eu cynfab gwyn.
Rhaid wrth y dymmestl gref yn nheyrnas natur,
Disgyna'r storm a'r fendith law yn llaw;
Mae'r ddôl yn lasach wedi'r gawod arw,
A glesni'r nef yn burach wedi'r glaw.
