Tudalen:Llwyn Hudol.djvu/106

Os gyrwyd gweddill prin y gwledydd ysig
I geisio porth unigrwydd ogof bell,
Ar faes y gâd, yfasai waed y tadau,
Y caed cyweirnod cynta 'r deyrnas well.

vi.
Edrychai'r gaeaf dû fel barnedigaeth
Ar weddill hâf yn nhemlau glasgoed Môn;
Oernadai'r gwynt dros erwau llaith marwolaeth
A thelyn fawr yr aig oedd leddf ei thôn.

Drwy flin wylfeydd y nôs, dros fôr Iwerddon,
Ar bwys y rhwyfau preiff, a'r awel gref,
Y croesai unig long brif-ffordd yr eigion
Fel adain wèn aflonydd dan y nef.

O dan y llong gruddfanai 'r cefnfor garw,
A'r gwynt alarai yn ei hwyliau llaith;
Y môr ddyruai atswn tynged chwerw,
Ac nid oedd salm ar fron y dyfnder maith.

Y Saith Dywysog blygent wrth y rhwyfau,
Eisteddai y Frenhines dan yr hwyl,
Roedd ing yn siglo'i henaid i'w ddyfnderau,
A chwmmwl tristwch ar ei hwyneb gwyl.