"Dyfnion yw fy nghlwyfau—
Oes yn rhywle falm?
Droir anghydgord daear
Rywbryd etto 'n salm?"
O lwybrau'r lli' yn flin doi 'r dòn aflonydd
I geisio'i hendref glŷd ym mreichiau'r glennydd,
Ger Aber Alaw, megis hŷdd siomedig,
Y torrai 'i chalon ar y draethell unig.
Dyruai'r gwynt alargerdd tlysni anian,
A phrophwydoliaeth gwae oedd crawc y fôrfrân;
Ac, fel ffoadur llesg, yn ewyn trosti,
Tarawai'r llong y traeth, a'r wawr yn torri!
Hyd lannau'r Alaw crwydrai Merch yr Hwyrnos,
Fel enaid ar geulannau 'r bythol wyllnos.
Daeth atti un o dylwyth y cysgodion,
A chyda'i fingul wefus eiliw 'r mafon,
Sisialai yn ei chlust am ardal dlosgain
Tu hwnt i bell wyryfol wrid y Dwyrain.
Lle mae profiadau serch yn hedd di-ddiwedd
Heb dynged flin i dorri y gynghanedd;
Lle llithra 'r oriau fel munydau byrion
Dan sain feddalfwyn adar cân Rhiannon;
Lle chwery serch yn ifanc ac anfarwol,
A gofid fyth tu faes i'r drws cyfriniol.
Diflanai'r hûd! Murmurai llif yr Alaw
Fygythion tynged uwch ei hiraeth distaw,
Y llwydd a welodd yn ei breuddwyd cynnar
Oedd wedi troi i angerddoli 'i galar.
