Prawfddarllenwyd y dudalen hon
I.
BREUDDWYDION MEBYD.
Breuddwydiais am fyd o hapusrwydd
A'i fryniau yn sanctaidd gan wlith,
Lle dawnsiai duwiesau'r cysgodion,
A wylais am fod yn eu plith.
Breuddwydiais am wlad a'i pherllannau
Yn gwrido gan winwydd a grawn,
Eu neithdar yn bêr ar fy ngwefus,
A phiol fy mywyd yn llawn.
Breuddwydiais am wlad a'i rhianedd
Am byth yn anfarwol a heirdd,
Eu gwisg o wnïadwaith cywreiniach
Na mentyll dychmygion y beirdd.
Breuddwydiais am lannerch a'i llynnoedd
Yn chwerthin yn llygad y dydd;
Marwolaeth a henaint tu allan
A minnau yn ifanc a rhydd.
Ond tynged â gwyntiad ei haden.
Ddinistriodd fy nghestyll o wawn,
A gwelais mai brau oedd breuddwydion
Y bore pan ddaeth y prydnawn.
