Tudalen:Llwyn Hudol.djvu/51

Profiadau drylliog yw profiadau'r ceunant
Heb ddim ond adfail llwyd y cyn-ogoniant,
Cŵyd siom a chûr eu pebyll duon beunydd.
Ar finion llwybrau bywyd drwy'r ceunentydd,
Mae pob addewid yma 'n ddi-genhadaeth,
Y sicrwydd cynnar wedi troi'n amheuaeth.
Disgwyliad balch yn cerdded heb ei goron
A hyder gwyn yn trengu dan yr hoelion.
Amheuaeth yn pellhau pob buddugoliaeth
A llenni siom dros ffenestr prophwydoliaeth.


IV.
Ni welir gwanwyn byth yn glasu'r ddôl
Heb aeaf du yn canlyn ar ei ôl,
Mae'r nos o hyd yn dilyn camrau'r dydd
A theifl amheuaeth lwch i lygad ffydd,
Daw'r cyfnod du i gwrdd pob dynol brofiad
A thynged gref i groesi llawer bwriad.
Mae dafnau cûr yng nghwpan bugail gwrïdog
Ac orïog gŵsg ga'r uchel brif-weinidog;
Y wyryf gu na fedd ond ei rhinweddau
Raid gerdded dyffryn gofid ar adegau,
A'r t'wysog ieuanc wrth yr orsedd wèn
Gaiff weld ei gysgod trwm yn duo'i nen.
Gall gofid dreiddio mewn i lŷs y brenin
Mor ddi-droi-'nol ag iâs o farug gerwin.
Daw hwn i'r pentref llwyd sydd drwy'r blynyddau
Heb ddim yn newydd ond y plant a'r beddau,
Ac nid yw'r ddinas boblog yn rhy brysur
I weld ei gawod saethau'n duo'r awyr;