Difwyn pob llestr a welsai ef cyn hynny
Wrth ddull a nwyf y llynges oedd yn nesu.
Blaenorai un y lleill o'r llestri clysion,
A gwelai godi tarian ar ei dwyfron,
A'i swch yn edrych tua'r glesni tawel
Lle cŵsg tangnefedd distaw a di-orwel.
••••••••••••
Disgynnai'r hwyr mewn esmwyth wisg o nifwl,
A'r chwa 'n rhy wàn i dorri breuddwyd cwmmwl.
Chwareuai'r tylwyth têg o dàn y lloer
Ar gylchog loriau 'r berlog wlithnos oer.
Ar ben pob un 'roedd helm o flodyn eithin,
A chlych y gôg wrth odrau 'u mentyll melyn.—
A hedd y nôs yn nwfn ei lygaid duon
I gynghor aethai Bran a'i dywysogion;
Ei waew wrth ei ystlys yn breuddwydio
Am ymwan chwerw'r cadau aethant heibio;
Ac ar bob llaw, calonnau 'i wŷr gosgeiddig
A gurent un gynghanedd fendigedig.
••••••••••••
Daeth oriau mân y bore i Ardudwy
Yn wridog fel cariadon dros y bryn,
A'u cael dan arian wlith yn dathlu'r undeb
Mor sione a'r tylwyth têg yng nghylchau'r glŷn.
Eu lleisiau llon dros sidan glâs y dyffryn
A gerddai'm mhell i ganlyn tinc y gerdd,
Wrth weld y llŷs yn codi tarian heddwch
Rhwng gwŷr yr Ynys Hon, a'r Ynys Werdd.
