Tudalen:Llwyn Hudol.djvu/96

ii.
Hyd lannau Meirion, ger perllannau ir,
A theyrnas ddistaw Gwyddno Garanhir
Rhodiannai Branwen brydferth derfyn dydd
I wylio cesyg bywiog Gwyn Ab Nudd.
Dan goron dlós o wallt sidanog gloewddu
Delweddai'r nos oedd yn llywethau Dyddgu.
Ei thalaith oedd o irddail gerddi hud
A'i mantell o wnïadwaith aur i gyd,
Ei phryd fel awyr hâf dan eddi'r gwyllnos,
A'r dydd yng nghil ei llygad yn ymddangos;
A choched oedd porphorliw ei gwefusau
A'r gwaed brenhinol lanwai ei gwythiennau.
Ei danedd mân oe'nt unlliw blodau'r eira
Neu wastad-gnaif ddiadell wedi'r olchfa.
Ei llais fel tinc soniarus clychau arian,
Neu fiwsig pibau'r hâf yn lluest anian.
Ei dwyfron dan y rhôs yn esmwyth donni,
A'i gwddf mor gàn a gwynnaf ôd Eryri.
Sibrydai gŵyn ei serch i glust yr hwyrnos,.
A gwridai'n ddistaw dan gysgodau'r gwyllnos.

••••••••••••
Yng nghiliau'r dyffryn cysgai 'r hwyr yn dawel,
A sü ysbrydion yn dwyshau yr awel,
Drwy'r nos y dawnsiai 'r widdan dan y coed
Heb dorri hún glaswelltyn dan ei throed;
A bywyd wedi blino syrthiai i gysgu
A'i ben ar dlŵs obennydd o friallu.