A hi yn rhodio drwy y ceulwyn chwêg
Canfyddai Branwen un o'r tylwyth têg,
Dan gysgod madalch gwyn ar lâs y dyffryn,
A'i fysedd meinion yn cyweirio'i delyn.
Ei charfan oedd o welltyn aur y gwenith,
A'i thannau 'n arian eddi hûd a lledrith.
Gwrandawai Branwen ar gyfriniol ganiad
Telynor hûd, a'i bron yn glâf o gariad:—
"Mewn palas yng ngwlad y perllannau a'r gwin,
Lle nad oes un gangen wyw,
Dan oleu symudliw neuaddau hûd
Mae serch yn brenhinol fyw.
"Yn neuadd y palas ar finion y lli'
Mae cariad yn darpar ei wledd,
A'i lestri yn llawnion o neithdar y coed
Sy'n tyfu tu arall i'r bedd.
"Hyd lannau breuddwydiol y llynnau di-glwy'
Mae cariad yn rhodio yn rhydd,
A chusan ogleisiol brenhines y gwawl
Yn aros yn wrid ar ei rudd.
"I'r palas cyfriniol tu arall i'r lli'
Peryglus yw'r fordaith o hyd;
Y breichiau sy'n rhwyfo yn egwan a llesg,
A'r hwyliau 'n freuddwydion i gyd.
