Tudalen:Llwyn Hudol.djvu/99

iii.
Yn Ynys Môn, dan gysgod llwyn tawelfrig
Chwareuai Dryad nawnol bibau cerdd,
A'i gwallt modrwyog euraidd yn ymdroelli
Yn süon encilfeydd y goedwig werdd.

Yng nghysegredig gylch y deri oesol,
Gerllaw ei allor, safai'r Derwydd hên;
Ei farf yn wèn, a'i wedd yn batriarchaidd,
A lliw tangnefedd yn ei sanctaidd wên.

Ond yng nghysegrfa cariad mwrllwch difrod
Fel mŵg yr ebyrth ddyrchai tua'r nen;
Roedd serch a brâd yn ymladd eu câd-gamlan
Ar ddaear sanctaidd, cylch yr allor wèn.

Dros beraroglus loriau'r wledd frenhinol,
Fel swynion serch, diflannai'r oriau mân;
Ym mhell i'r nôs y cerddai'r ddawns a'r gloddest;
Ac ar ddisberod crwydrai'r wallgof gân.

Gan faint ystŵr a dadwrdd y gyfeddach,
A'r dieithr hûd ordöai bebyll Bran,
Ni chlywid sŵn dinystrydd o'r tu allan
Yn troi 'n anghydsain boenus yn y gân.