Pan fyddo'r storom gref
Yn llanw'r byd a'r nef,
Dy air a'th hyfryd lef
Wna'r gwynt yn ddiddig.
3 O! tyred i'n glanhau
O bob anwiredd,
Rhag cael y drws ynghau,
Pan ddêl y diwedd:
O! gwasgar ofnau'r bedd,
A dwg ni ar dy wedd
I breswylfeydd dy hedd,
Uwchlaw pob llygredd.
Howell Elvet Lewis (Elfed)
253[1] Calon bur yn Deml i'r Ysbryd
66. 66. 88.
1 NI thrig awelon nef
Mewn dyfnder pydew cas;
Ni thrig cysuron neb
Mewn ysbryd heb dy ras:
Pur yw dy swydd, pur fydd dy le,
Fy Nuw, o fewn i'r ddaer a'r ne'.
2 O! Arglwydd, tyrd i lawr,
Gwna drigfan it dy Hun,
Gwna deml sancteiddiol fawr
O galon aflan dyn;
A thrig yn hon, fel Seion gynt,
Er pob rhyw dywyll stormus wynt.
3 Tra fyddwyf yn y byd,
Rho 'ngolwg ar y wlad,
Yr etifeddiaeth fry,
Pleserau tŷ fy Nhad,
A'r gwleddoedd maith sydd yn parhau,
Lle nid oes gofid, poen na gwae.
William Williams, Pantycelyn
- ↑ Emyn rhif 253, Llyfr Emynau y Methodistiaid Calfinaidd a Wesleaidd 1930
