PENNOD XVIII
I BLE'R AETH Y LLONG?
ERBYN bore trannoeth, roedd y storm fawr drosodd, a chychwynnodd nifer .o'r brodorion yn gynnar i chwilio am y ddau ffoadur. Wedi iddynt fynd, cafodd Bob a Wil gyfle i ymddiddan â Miss Sharpe, ac i fynd dros ddigwyddiadau cynhyrfus y prynhawn cynt. Clywsant ganddi hefyd yn fwy manwl yr hyn a ddywedasai'r pennaeth wrthi. "Daethom yma i'r dim ddoe," meddai, roeddynt wedi eu condemnio i farw cyn i ni gyrraedd, a'r paratoadau'n mynd ymlaen nes i ni eu rhwystro." Ac nid ydych yn meddwl bod gobaith yr arbedir hwynt?" gofynnodd Bob.
"Nac ydwyf," ebr hithau. "Mae eu trosedd yn un mawr yng nghyfrif Shimu,—yspeilio'r bwthyn a saethu dyn."
"Ond a ydych yn meddwl y delir hwynt?" gofynnodd Bob.
"Os ydynt ar yr ynys, fe'u delir yn sicr," oedd yr ateb. "Ond yr hyn sy'n pwyso fwyaf ar fy meddwl i," ychwanegodd, "ydyw, sut y bu arnynt ar fwrdd y llong yn y storm neithiwr?"
Roedd Bob wedi meddwl llawer am hynny hefyd yn ystod y nos, ond ni ddymunai grybwyll y mater wrthi hi'n gyntaf. Beth, tybed, oedd wedi digwydd i'r tri a adewsid ar ôl?
