Neidio i'r cynnwys

Tudalen:Manion.djvu/126

Oddi ar Wicidestun
Prawfddarllenwyd y dudalen hon

Rhythais ar y gwyll, a synnu, hir ryfeddu, ofni, crynu,
A breuddwydio a freuddwydiais, ni lyfasodd undyn byw;
Ond ni thorrwyd mo'r tawelwch, ni ddaeth arwydd o'r dirgelwch,
Ungair yno nis llefarwyd, namyn sisial "Gwen" i'm clyw,—
Mi'n ei sisial, murmur eco yna'n bwrw yr enw i'm clyw,
Dim ond hynny, diau yw.

Troi i'm cafell wedi hynny, a'm holl enaid yn enynnu,
Yna, disgyn curo eilwaith, uwch na'r cyntaf, ar fy nghlyw;
"Diau" meddwn innau, "dyma rywbeth ar y ffenestr yma,
Mynnaf weled pa beth ydyw y gyfaredd ryfedd ryw,—
Gorthaw, galon, fel y chwiliwyf y gyfaredd ryfedd ryw—
Sŵn y gwynt yn unig yw.