Prawfddarllenwyd y dudalen hon
Tawodd, a mygu eilwaith megis cynt.
Tewais a mygais innau yn fy nhro.
Llefarodd yntau eto: "Nid yw dyn,
Y dyn cyffredin, nid yw namyn ffŵl,
Dim, onid clai tan law y sawl a ŵyr
Pa fodd i'w drin yn ôl ei fryd ei hun;
Unig gryfdwr y ffyliaid yw eu rhif,
A hawdd gwastrodi hwnnw, gyda phwyll;
Un gŵr, a wypo seinio'r union air,
A'u try yn hylaw fel y mynno'u troi."
Tewi, a mygu eto fel o'r blaen.
"O mynnwn," meddai, "wir reoli'r byd,
Nid gwiw ymboeni gydag ofer waith,
Na hanner credu chwedlau meirwon, hen,
Am dduw neu dduwiau—ffrwyth dychymig hurt
Dynion yn ymbalfalu yn y niwl
Heb ado dulliau plantos ar eu hôl.
Nid oes un duw, onid Ewyllys Dyn—
Dyn a ryddhawyd, nid rhyw gorrach caeth—
Ac nid oes rhagddi Hithau ddim a saif."
