Llyn Tegid.
I LYN Tegid, drych Ceridwen,
Yn nghol hardd fy Ngwalia hen,
Gyda chribog fryniog fro,
Yn ymdonawg am dano;
Llyn hynod medd traddodiad,
A'i ddwr yn glo ar ddarn gwlad,—
A chladdfa un Bala'n bod
Yn rhywle ar ei waelod.
Hen gerwyn fawr ar glawr glyn,
A ddeil bur ddyli Berwyn;
Llen o ddwr, gloew—ddwr glan,
Yn llain hir fel llen arian;
Lluniau ser yn y Llyn sydd,
A bryniau fel wybrenydd;
O ogoniant digynwr!
Rhyw wlad deg ar waelod dwr.
Ha! Lyn cu, ar dy lan caf
Hen Lanycil enwocaf—
Machpelah'r Bala, a bedd
Enwogion mewn unigedd;
A dy donau byw glywir
Yn suo cân eu cwsg hir.
Ein glân enwog Lyn anwyl!
Dyma le i deimlo hwyl:
Cariad amlwg cry' deimlaf,
A gwenau pur gwyneb haf;
Mor hardd ydyw, a ddaw rhywun
A'i bwyntel hoff i baentio'i lun?
