Gwirwyd y dudalen hon
Tremiaf i wyll henafol
Hanesion hen oesau'n ol,-
I'w hwyluso, "Taliesin
Yn rhodio fu ger dy fin,
Bu derwyddon gwychion gynt,
Yma'n hwylio mewn helynt,
I gadw tân llosgedig
Aberthau eu duwiau dig;
Ond i ni wedi newid
Y mae y lle, 'does dim llid,
Gwaeau, duwiau'n ymdywallt,
Yn ein gwydd ar fron na gallt.
Y mae yr oes yn mawrhau
Y Duw luniodd dy lanau.
Llawer bardd, ar dyner dant,
A ganodd dy ogoniant,
Daw eto feirdd, mawr-feirdd, mwy
Nerthol i roi cynorthwy
Unol, er anfarwoli
Prydferthwch dy degwch di;
I'r hudol wyllt ardal lân,
Y cenir hyd dranc anian.
Y CYBYDD.
CYBYDD yn ei ddydd, nid yw 'n dda--i neb
Ond mae'n iawn pan drenga;
Uwch ei fedd y ceir gwledda
Gwych a hwyl, ac iach Ha! Ha!
