Ac yn ddamweiniol (?) Olwen ddaeth
I edrych welai Hywel;
Fe wridodd Olwen fel y rhos,
A gwridodd Hywel wed'yn,
Wrth edrych ar yr eneth dlos
A'i gruddiau fel y rhosyn.
'Roedd Hywel. Wyn yn ngwydd y ferch
A'i ddawn yn bur aniben,
Ond medrodd cariad siarad serch
Trwy gyfrwng llygaid Olwen;
Hi welodd dân edmygedd gwir
Yn gloewi gwrid y bachgen,
A gwelodd Hywel gariad pur
Yn gloewi llygaid Olwen.
Bugeiliai Hywel braidd ei dad
Ar lethrau mynydd Berwyn,
Mewn llon fwynhad äi Olwen fad
I gasglu blodau gwanwyn;
Mewn dirgel fan yn nghwr y rhos
'Roedd eu paradwys newydd,
Ac Olwen dlos ar fin y nos
Ddiangai yno beunydd.
Wrth weini ar y mab a'r ferch
Gelyniaeth a fu farw,
Yn aberth ar hen allor serch
Y llosgwyd ef yn lludw;
A rhoed ei lwch oddiar y tan
Yn meddrod annghof bythol,
Y dydd y gwisgodd Olwen lan
Y fodrwy briodasol.
