Tudalen:Murmuron Awen.djvu/84

Mae'n haner nos! hen gloc y dref
Sy'n taraw 'r nodau trymion;
A threiddia 'r swn trwy wynt y nef
Fel trydan dwfn ysbrydion;
A'r swn ä fel picellau erch
Trwy galon merch siomedig,
A chorff ei baban wasga 'n nes
I'w mynwes ddychrynedig.

Druenus fam, ar aelwyd oer,
Yn disgwyl am ei phriod,
Disgwylia glywed swn ei droed,
Ac ofna iddo ddyfod;
Am rad all ddisgwyl, pan y daw,
Ond cabledd a bygythion;
Ac yn eu cwsg, ei thyner blant
Freuddwydiant am felldithion.

Mae dod! mae'n dod at ddrws y ty,
Yn feddw'n nghwmni meddwon,
A rhuthra i fewn i wydd ei wraig
Yn swn rhegfeydd a llwon:
Uwch gwelw gorff ei faban gwyw
Fe gabla Dduw heb ofni!
O! aelwyd brudd, hen gartref serch,
Yn drigfan erch trueni.

Ei briod grynedig, wywedig ei gwedd,
Iliraetha, weddia, am gysgod y bedd;
A'r plant a ymguddiant o olwg eu tad,
Fel pe byddai yn ellyll uffernol ei frad: