Y Llenleidr
LLENLEIDR yw'r testyn, mae'n destyn go dyn,
Rhaid cerdded yn araf, ac edrych yn syn,
A myn'd yn hamddenol o amgylch y gwalch,
A cheisiwn ei foddio, mae'n hynod o falch.
Y mae yn mhlith lladron amrywiaeth diri',
Mae rhagor rhwng lladron a lladron mewn bri,
Mae rhai lladron craffus, mae eraill yn ddall,
Mae lladron go wirion, a lladron pur gall.
Mae rhai yn lladrata rhyw nwyddau di-nod,
A'r lleill yn lladrata anrhydedd a chlod;
A dyma ein harwr, eu brenin i gyd,
Gall ddwyn eich hymeuydd na wyddoch ddim byd
Fe'i ganwyd yn Lletty Trawsfeddiant a Brad,
Ei fam ydoedd Hoced, a Thwyll oedd ei dad;
Ac fe yinddadblygodd haerllugrwydd a chwant,
Y ddau yn ein harwr, y callaf o'r plant.
"Roedd talent, a gallu, a'r gwir wedi myn'd,
Yn nghyd a gonestrwydd, pan anwyd ein ffrynd,
Ond cafodd uchelgais, uchelgais ddiles,
Cyfrwysdra llwynogaidd, a gwyneb o bres.
Fe dyfodd i fyny nes dyfod yn llanc,
Cynyddodd ei falais, eangodd ei wanc
A chan nad oedd ganddo ymenydd ei hun,
Dechreuodd ladrata oddiar ei gyd-ddyn.
