Byth wed'yn mae dal fod y merched i gyd,
Yn rhai wedi eu geni i boeni y byd;
A thaera yn gadarn y byddai ei grogi
Yn llai cospedigaeth ar ddyn na phriodi;
Am fod llawer gwraig,
Yn debyg i ddraig,
A'i thymer mor ffyrnig a thonau yr aig;
Waeth tewi na siarad ar fater fel hyn,
Fydd pawb ddim yn unfarn a Siencyn o'r Glyn,
Pob dyn drosto'i hun,
Ond gwell i bob un
Sydd wedi priodi, yw peidio dweyd gormod,-
Mwy diogel i minau yw atal fy nhafod.
Ond dyma gân Siencyn a wnaeth wedi sobri,
A gweled Gwendolen yn myn'd i'w phriodi.
"'Rwy'n cofio fod Sali merch Begws y Graig,
Yn llances fwyn dirion cyn myned yn wraig,
Ond wedi priodi newidiodd ei helfen,
A chafodd ei phriod ei wneyd yn y fargen,
Newidiodd ei hanes, newidiodd ei phroffes,
Hi drodd yn hen gnawes
Aflawen anghynes,
A thafod fel melin, a gwinedd fel llewes;
Gan hyny, mi dreuliaf fy nyddiau i ben,
Yn hen lanc di sen,
Heb Sali na Gwen,
I wario fy arian a moedro fy mhen,
Tawelwch i mi, a heddwch, Amen."
