Gwirwyd y dudalen hon
"O'r tad," ac ni wyddwn oddiwrth ei mynegiant a wyddai pwy oeddwn ai peidio. Pwysais fy nghefn ar wal y tŷ, gan feddwl am y ffordd esmwythaf i'w ddweyd wrthi. "Wedi dwad i'r drws i spio o nghwmpas cyn iddi dwllu'r oeddwn i," ebe hi.
"Ia?" A brysiais yn fy mlaen drwsgl. "Rhyw newydd go ddrwg sydd gin i ichi'r hen wraig. Mae Twm, druan, wedi'n gadael ni." "Twm," ebe hi, "pwy Dwm?"
"Ond Twm, ych mab chi, ych mab fenga chi," meddwn i.
Edrychodd yn ddi-ddeall, ac ebe hi:
Tydw i ddim yn 'i nabod o, wldi."
- Hydref, 1924.
Y DIWEDD.