eistedd ar ben y bwrdd gyda chwmni o ellyllon, a bwyta pob math o aflendid ofnadwy.
Dywedid fod un gwas yn y Plas, mwy mentrus na'i gilydd, wedi dringo at ffenestr yr ystafell un noswaith yn yr Hydref. Cafwyd ef drannoeth yn crwydro yn ol a blaen yn yr ardd, yn ynfytyn hollol. Soniai rywbeth am oleuni a gweiddi, ond nid oedd cysylltiad o gwbl yn ei stori, ac ni chafwyd gwybod byth beth a welodd, canys parhaodd yn ynfytyn hyd ei farw, ac ni bu hynny yn hir.
Beth bynnag am hynny, yn y darn yma o'r tŷ yr oedd y Ffrancwr, D'Alton. Pan gaewyd y lle, ni symudwyd y dodrefn, ac yr oedd Capten Gruffydd wedi cymryd ffansi at y darn yma, ac yn treulio cryn lawer o'i amser ynddo. Ni chredai ef yn yr ysbryd, ond yr oedd gweddill trigolion y Plas yn parhau i gredu'n ddiysgog, ac nid gwaeth gan y Capten hynny. Yr oedd hynny yn sicrhau na aflonyddid arno yn yr hen ystafelloedd tywyll ac unig hyn, a phan gafodd nad oedd yr ynfytyn a ddefnyddiodd i ymosod ar D'Alton yn ofni'r lle chwaith, defnyddiodd ef mewn amryw ffyrdd yn y rhan yma o'r tŷ.
Bu D'Alton yn hir cyn dyfod ato ei hun yn iawn ar ol yr ymosodiad ffyrnig a wnaed arno. Pan ddadebrodd fe'i cafodd ei hun yn y gwely, ac oni bai am y cleisiau ar ei gorff a'r poenau a ddioddefai, gallasai feddwl mai wedi breuddwydio y cwbl yr oedd. Ond gwyddai yn amgenach oddiwrth ei gleisiau.
