PENNOD III.
Y DIGWYDDIAD YN Y FFORDD GUL.
Yr oedd yn dywyll iawn pan gychwynnodd Huw allan o'r tŷ.
Croesodd y caeau sydd rhwng pentref Llanwennol a'r môr, a chyn pen hir daeth i'r hwylfa, neu ffordd gul, a arweiniai i gyfeiriad y clogwyn. Yn y lle hwnnw terfynai y tir yn swta, a disgynnai yn geulan o graig ddu, ddanheddog i'r traeth islaw. Mewn un man yr oedd bwlch yn y geulan, ac oddiyno arweiniai math o lwybr at enau ogof. At honno y cyfeiriai Alun Tomos, canys bu yn ddefnyddiol iddo ef a'i gyd-smyglwyr fwy nag unwaith, ac yr oedd swyddogion y Llywodraeth eto heb ddyfod i wybod am ei bodolaeth.
Cuddid y bwlch, y llwybr, a'r ogof, gan dwmpathau mawr o eithin a mieri. Ni buasai neb, heb wybod am y lle, yn meddwl fod yno na bwlch na llwybr, a phasiodd Cooke a Watson y fan lawer gwaith heb weld dim yn wahanol ynddo i rywle arall ar ymyl y geulan.
Yr oedd yn guddfan ddiogel, ac yno y bwriadai Huw fynd yn awr am loches rhag y llongwyr.
Cerddai yn wyliadwrus iawn, canys er uniced y ffordd yn gyffredin, gwyddai nad oedd dim yn rhy