"'Does yr un llys yn y byd a gredai hynny," meddai Capten Gruffydd; "ond 'doedd ei gyllell o yn ymyl corff y—fy nghyfaill. Ond ddoi di yma nos yfory?'
"A gedwch chwi eich addewid os addawaf ddyfod?"
"Chwarddodd y Capten. "O," meddai, "y mae'r biwren fach yn dechreu siarad synnwyr 'rwan! O, gwnaf, mi gadwaf fy addewid. Ond os treii di chwarae rhyw dric arnaf, mi fydd yn edifar gen dy dad a tithau!"
"Cadwch eich bygythion i'r sawl sydd yn eu hofni," meddai Sian yn wrol. "Yn awr, gadewch i mi fynd gartref."
Ar hyn, clywodd y ddau sŵn rhyw rai yn siarad. Ni welent neb, ond yr oedd y lleisiau yn ymyl, ac adnabu Sian lais ei thad.
"Dyna 'nhad yn chwilio amdanaf!" meddai'r eneth. "Gadewch i mi fynd, Capten Gruffydd,—gadewch i mi fynd y funud yma, neu mi waeddaf arno!"
"Waeth gen' i am hynny," meddai'r Capten, ond yn gollwng ei afael arni yr un pryd. "Cofia dy addewid—os na byddi di yma, bydd Huw yn y carchar cyn canol nos yfory,—ac fe'i crogir o, wir ddyn."
"O'r goreu,-mi gofiaf am fy addewid," meddai Sian.
"Ond gadewch i mi fynd yn awr."
