"Wel, a fedrai Carrier Gymraeg?"
'Na fedrai, mae'n siwr. Barn y pentref oedd mai Sais oedd, canys bob tro y clywid Capten Gruffydd ac yntau yn siarad, Saesneg oedd eu hiaith."
"Y mae'n debyg na fedri di ddim Ffrangeg?" "Na, dim un gair."
Wel, mi ddywedaf i ti un peth. Gelli fod yn hollol sicr fod Alun Tomos yn ddieuog. Gan dy fod yn credu mai Cymraeg a siaradai y ddau ddyn yn yr hwylfa, a chan dy fod yn meddwl—ac yn wir yr wyf yn digwydd gwybod dy fod yn iawn—na fedrai Carrier ddim Cymraeg, y mae'n sicr mai Ffrangeg oedd yr iaith. Yn awr, a fedr Alun Tomos Ffrangeg?'
"Chwarddodd Huw. "Dim un gair," meddai.
"Yn hollol felly. Wel, ti weli os mai Ffrangeg a siaradai y ddau ddyn yma nad Alun Tomos oedd un ohonynt. Am ei bryder o am dy gael di o'r wlad, y mae hwnnw yn hawdd iawn ei esbonio. Gwyddai, os oedd Capten Gruffydd wedi penderfynu tadogi y lofruddiaeth arnat ti fod tystiolaeth y gyllell yn ddigon i dy grogi. Y mae yn llawer diogelach i ti fod yma hyd nes y medrwn ni ddangos mai rhywun arall oedd y llofrudd. Ac yr wyf yn meddwl na bydd hynny ddim yn hir iawn."
Edrychodd Huw mewn syndod ar y dyn tawel o'i flaen.
"Tybed—a ydych chwi yn gwybod?" gofynnai.