yn y fath fodd nes rhoi braw i'r llewpard mawr ac i ffwrdd ag ef yn ei ôl, nerth ei draed. Gwnaeth yr un peth â llawer o'r anifeiliaid—yr eliffant â'i drwnc hir; y llew â'i ruad dychrynllyd; y mwnci â'i ddireidi; y giraff â'i wddf hir. O'r diwedd yr oedd y llyffant bron â gwirioni. Ni feiddai'r un o'r creaduriaid mawr fyned yn agos at y tŷ, ac meddai'r llyffant yn alarus: "Beth a ddaw o'm mhlant?—druain ohonynt," a dechreuodd lefain. Ar hyn, dyma haid o ddrywod bach yn dyfod ati, ac meddent: "Lyffant bach, beth yw dy helynt di?" ac adroddodd y llyffant ei stori wrthynt. "O, na hidia," meddai arweinydd y drywod, "aros dipyn i ni gael gweled beth a allwn ni ei wneuthur." Aethant at y tŷ a dechreuasant ganu a dawnsio, tra'r oeddynt yn canu, daeth y Symudliw allan ac meddai: "Ddrywod bach tlws mor ddel yr ydych! Mi hoffwn innau ddysgu dawnsio fel chwi." Canai'r adar wrth ddawnsio ac yr oedd geiriau'r cytgan fel hyn: "Ddrywod bach, pan ddawnsiwch chwi, torrwch, torrwch eich pennau." Wedi clywed y Symudliw yn eu canmol, aeth rhai ohonynt ymlaen gan ddodi eu pennau yn eu hadenydd a dawnsio yn well nag o'r blaen.
"Wel," meddai'r Symudliw, "ni welais erioed ddawns well na hon, a phob un sydd yn dawnsio
