STORI XXV
GWR A GWRAIG
HOLI, holi, holi yn ddibaid a wna ambell blentyn, ac yn aml gofyn gwestiynau na all pobl mewn oed eu hateb—rhai yn ddwl a direswm, ac eraill yn eithaf synwyrol.
Gofynnai un bachgen bach i'w dad bron bob dydd, "Nhad, pam yr wyf yn codi ac yn eistedd?"
Atebodd y tad ef gorau y gallai, oblegid gwyddai fod y bachgen yn sychedu am wybodaeth. Dro arall meddyliai ei bod yn amser iddo fyned yn ôl at Iesu Grist, a phan ofynnodd y tad iddo am ei reswm, yr ateb a gafodd ydoedd: "Nid wyf wedi ei weled er's pedair blynedd." "Beth tybed" meddai'r tad, "sydd wrth wraidd y pethau hyn?"
Ond nid yn unig y mae plant yn gofyn cwestiynau, ond y mae pobl mewn oed yn holi hefyd, ac wrth i un holi, dechreua llawer wneuthur yr un peth; ac wrth i lawer ofyn yr un gofyniad cawn yn y diwedd stori yn atebiad, a'r stori yn dyfod bob yn
