STORI XXVI
PRIODI A BYW
ERS talwm iawn pan oedd pob peth fel pe yn y dechreuad, nid oedd ond nifer fach o ddynion a gwragedd yn byw ar y ddaear, ac yr oedd y dynion yn byw ar wahan i'r gwragedd. Yr oeddynt yn byw mewn ogofeydd, a'u gwaith oedd hela anifeiliaid gwylltion, tra'r oedd y gwragedd yn byw mewn tai bychain ar lannau'r afon, a'u bwyd hwy oedd hadau'r gwelltglas a dyfai ar y glannau.
Un diwrnod aeth y dynion i hela, a lladdasant springbok, ond fel dynion yn gyffredin yr oeddynt yn ddifater, a gadawsant i'r tân ddiffodd yn yr ogofeydd ac ni fedrent rostio'r cig. Yr oedd cymaint o eisiau bwyd arnynt fel y penderfynnwyd anfon un o'r dynion at y gwragedd i fenthyca tân. Ond pwy oedd i fentro: oblegid nid oedd dyn erioed wedi siarad â gwraig. Esgyrn a ddefnyddid ganddynt fel coelbren, ac wedi taflu'r asgwrn yn y modd arferol canfyddid y dyn oedd i fentro gyntaf.
