Wedi rhai dyddiau aeth y fam yn ei hôl i'r hen gartref gyda bwyd i Tselane. Pan ddaeth at y tŷ, galwodd:
"Tselane! Tselane fy mhlentyn, agor y drws, dyma fwyd iti."
Pwy sydd yna," meddai Tselane.
Dy fam wedi dyfod i chwilio amdanat ac i gario bwyd iti."
'Rwyn clywed y gair mam, ond yr ydych yn swnio i mi fel yr aderyn Ataga o'r goedwig fawr." Aeth y fam yn ei hôl heb i Tselane agor y drws iddi a dywedodd yr hanes wrth ei gŵr.
Dyma brofedigaeth yr ydych wedi ei dwyn arnom," meddai.
"I achub y gwartheg yr ydym wedi colli ein merch." Ac yr oedd y tad, yntau hefyd yn ddigalon iawn.
"Ewch yn eich ôl," meddai wrth ei wraig, "a dywedwch wrthi fy mod wedi codi tŷ llawer tlysach na'r hen un, a pherswadiwch hi i ddyfod yn ôl gyda chwi."
Dychwelodd y fam ar ei hunion; ond erbyn hyn, yr oedd calon Tselane wedi caledu, ac nid oedd modd ei symud.
Un diwrnod clywodd Tselane lais cras yn galw ac yn dywedyd: Agorwch y drws a derbyniwch y bwyd yma."
