Prawfddarllenwyd y dudalen hon
XII.
Y SEREN.
Mae'r seren yn y nefoedd
Yn dlos yng nghyfnos ha;
Mae'n bell ac oer, ond heno
Mwyn wenu arnaf wna.
Meddyliais wrth fynd adref
Fod hon yn eiddo i mi;
Ond syllodd arall arni,
A gwenu wnelai hi.
Breuddwydiais am y seren
A wenai uwch fy mhen,
Ond ni chawn ddringo ati,-
Hyhi oedd bri y nen.
Ar lawer noson iasoer
Bu'n gwmni mwyn i mi,
Ond gwelais eraill hefyd
Yn dilyn wrthi hi.
Meddyliais pan fawn unig
Y cawn ei goleu mwyn,
Mi genais aml i ganig
Ym mreuddwyd gwyn ei swyn.
