Prawfddarllenwyd y dudalen hon
Bum unig, unig, unwaith
Ar nos gymylog ddu,
Ond nid oedd yno seren
I wenu arnaf fi.
Mi gerais eneth lawen,
Un oleu fel y nen,
Ond gwelais un diwrnod
Fod pawb yn caru Men;
Dywedais wrth fynd adref,
"Mae hon yn Fen i mi,"
Ond syllodd arall arni-
A gwenu wnelai hi.
Ymgollais yn ei chariad,
Ond pell ac oer oedd Men,
Mi fethais ddringo ati
I'r nefoedd uwch fy mhen.
Dilynais oleu'i llwybrau
Ym mhrudd-der gwallgof serch,
Ond O! 'roedd eraill hefyd
Yn dilyn ôl y ferch.
Mi yrrais gerddi iddi
Ar lawer hirddydd braf,
A gwên oedd ateb Menna
Yng ngoleu gwyllnos haf.
