Tudalen:Trystan ac Esyllt.djvu/57

Am ysbaid ni ddaeth gair tros eu gwefusau:
Rhy ddwfn y teimlad i barablu geiriau.

Addolai Trystan brydferth fun ei gariad
A pheraroglau serch yn meddwi 'i deimlad.
Trwy wythiennau llosgai tân y duwiau:
A chrynnai neges serch ar ei wefusau.
Ond gwelai hefyd ddiwedd erch y fordaith,
A bedd agored ei anwylaf obaith;
Gwenwynig chwa barlysai ynni 'i galon;
Gorweddai hunlle annwn ar ei ddwyfron.

Ei mhynwes hithau'n llawn o dyner dân,
A'i wres yn araf wrido 'i gruddiau glân;
Pelydrai 'i llygaid fel dwy seren befr:
Agosrwydd Trystan deimlai megis gwefr;
Disgynnai llesmair serch ar ei haelodau
A'i ddwys ddyhead byw yn llenwi 'i bronnau;
Ei hanadl ddofn ddehonglai ei theimladau.

Breuddwydiol ydyw cariad plentyn ieuanc;
Dim namyn cysgod y teimladau didranc
Yn aflonyddu ar ei gwsg digyffro
Yr orig olaf cyn i'r ysbryd ddeffro.

Profasai Esyllt serch trwy 'i hun ddigonedd;
Ond daethai'r awr i'r breuddwyd droi'n wirionedd.