Prawfddarllenwyd y dudalen hon
Eithr wedi hyn datododd sêl fy serch,
A thafod rhwym y mudan a lefarodd.
Gwelais fy Ngwen yn gorffwys, rwyfus ferch,
Yn fodlon iawn ar fron y llanc alarodd.
Mi brofais hefyd, wedi'r syched hir,
Fod ffrwythau gwell na'r syfi yn y tir.
Finfin â'n gilydd obry yn yr allt,
Ba wynfyd mwyach fel ein gwynfyd ni?
Cleddais fy wyneb droeon yn ei gwallt,
Drechtiais o newydd win ei gwyrfdod hi.
Daeth hithau'r lloer (hen arfer hon erioed)
I wrando'r mwyn gyfamod yn y coed.
*******
Fe gofir yn y pentref amser hir
Y dydd y'n hunwyd wrth yr allor lân.
Gorffwysai'r ôg a'r aradr ar y tir,
A safai'r efail heb na thinc na thân.
Ni chwyrnai rhôd y felin is y llyn,
Ac ni chwibanai hwsmon ar y bryn.
