Prawfddarllenwyd y dudalen hon
Trist, trist y pwysais drannoeth ar y ddôr,
A thwymyn o ddychmygion yn fy mhen.
Tlws, tlws, dan rosliw'r wawr, y gwridai'r môr,
A'r bryniau'n fflamio'n oddaith hyd y nen;
Ond yn yr annedd wâg uwch hedd y lli,
Hen ffrâm heb ddarlun oedd fy ngwlad i mi.
Weithian, fel gwr a wêl ddinoethi twyll
Dewines ffals a'i meddwodd ef â'i swyn,
Y sobrais i, a phrofi chwerwedd pwyll
Lle bu'r gyfaredd a'r gwirioni mwyn.
Dechreuais guro ar y fro lle'm ganed,
A synnu im' ei gweld erioed cyn laned.
Mwyach, lle darfu'r serch a'm dallodd c'yd,
Mor hawdd oedd rhifo'r creithiau yn fy nghnawd!
Mor hawdd oedd llidio a rhifo 'mlaen o hyd,
A thaeru, "Hyn yw tâl y Werin dlawd!
Os hi sy'n trin y maes dan ffrewyll gaeaf,
Nid hi sy'n medi golud y cynhaeaf.
