Prawfddarllenwyd y dudalen hon
"Heued fy Ngwerin ddwl ei chwŷs a'i gwaed,
Ymgrymed dan yr iau o fore hyd nawn;
Sathred y gwinwydd beunydd dan ei thraed,
Ond nad ymgrymed byth i brofi'r grawn.
Os hi sy'n gwasgar gyda'r briw ryfelwyr,
Nid hi sy'n casglu gyda'r llon fedelwyr.
"Os hi sy'n cynnal tân yr hen allorau,
Ewinedd hon sy'n teimlo min y rhew;
Os hi sy'n gyrru'r gân i'r pell ororau,
Gwae hon sydd drymaf pan lueddo'r glew.
Gwelais ei gwaed yn rhuddo'r rhiwiau geirwon,
Gwelais yr ych yn sarnu llwch ei meirwon.
"Clywais ei mawl i'r Ffydd nad yw'n diffoddi,
Ac unais innau'n gynnar yn y gân;
Gwelais yr hen gadwyni dur yn toddi,
Fel tresi cŵyr, yng ngwres y dwyfol dân;
Ond trannoeth wele'r iau yn deffro'r cur,
Ac oerni'r anial yn caledu'r dur."