Prawfddarllenwyd y dudalen hon
Dihunais, do, a gweld, a'm gruddiau'n llaith,
Mor hurt fu'r crymu heb na chŵyn na chri;
Ond caredicach oedd fy nellni maith
Na'r golau tanbaid ddaeth i'm llygaid i.
Mi fynnwn chwerthin yn y gwyll bob awr
Rhag gorfod wylo yn y golau mawr.
Mi welwn gleisiau dwfn fy nhad o'm blaen,
A'r prinder oer fu'n gwawdio'i hawl i fyw,
A'i fedd rhy gynnar obry fel ystaen
Rhyfygus ar santeiddrwydd erw Duw.
Bu raid im' syllu'n ol dros lwch ei fedd
Cyn gweld fod olion gorthrwm ar ei wedd.
Odid y cariad sydd yn esmwythau
A'i cadwodd mor ddi-gŵyn dan iau'r caethiwed.
Mi wn nad treth ar ofal rhadlon ddau
Oedd celu'r pryder rhag eu plant diniwed;
Ond pan ddaeth yntau'r mab i brofi'r clwy,
Mor hawdd oedd gweld y llen yn syrthio'n ddwy!
