Prawfddarllenwyd y dudalen hon
Yng ngherddi'r môr dilynai su'r afonydd,
Dilynai hefyd lais fel llais y Nef;
Ac ymhob storm mi glywn hen aelwyd lonydd
Yn galw yr alltud dwys yn ôl i dref.
Gwn heddiw nad oes bellter ar y blaned
All ddal yn ôl hen leisiau'r fro lle'm ganed.
O'm ceir mewn cornel yn rhy hen a blin
I gofio'r filltir olaf yn y byd,
Bydd stori'r filltir gyntaf ar fy min,
Ac oriau mebyd fydd yr oriau i gyd.
Adwedd plentyndod fydd yr olaf wên
A welir yn fy llygaid, druan hen.
Ni chofiaf yno rym y ddrycin fawr
A'm chwythodd draw o dref fel deilen grin.
Caf ddrachtio'r serch a gollais ennyd awr,
Ac ni bydd blas y wermod ar y gwin;
A mynnwn, pan ddirwyno f'oes i ben,
Fy nwyn yn ôl i'r fan lle gorwedd Gwen.
