LLEF O'R LOFA.
Fy mrodyr carnog uwch fy mhen,
A'ch llwybrau'n glir dan heulog nen!
Hiraeth yw'r ffenestr sydd i mi
Lle syllaf heddiw arnoch chwi,
A'ch dulliau fel ysbrydion pell
Yn mynd a dyfod trwy fy nghell:
Rhai'n trotian draw ar wastad ffyrdd,
Eraill yn pori'r llechwedd gwyrdd;
Rhai'n llyfnu'r maes dan awyr glir,
A llonder gwanwyn yn y tir;
Rhai'n llamu'r nant ar frysiog hynt,
A miwsig helgwn yn y gwynt;
Rhai'n araf dynnu cerbyd du
I'r fan lle cwsg fforddolion lu;
Rhai'n llusgo coed hyd lawr y cwm,
Rhai'n dringo'r allt dan lwythi trwm;
Rhai'n cywain ffrwythau'r wlad i'r dref,
Rhai'n dwyn i'r wlad genhadau'r nef;
Rhai'n gado cylch rhedegfa lem,
A balchder concwest yn eu trem;
Un balchach fyth ar heol lefn,
A marchog arfog ar ei gefn,
A hwylus gyrn y seindorf hoyw
Yn ennyn dawns ei garnau gloyw,
