Prawfddarllenwyd y dudalen hon
EFA.
Yng ngenau Dafydd ap Gwilym y rhoddir y Cywydd hwn, efe'n edrych ar y ferch fodern, a hyfeddu o ganfod rhywiogaethau na welid mohonynt yn ei ddydd ef.
I.
Ys truan drych y fanon
A chwery serch â'r oes hon!
Gelen heb fawr o'r golwg,
A'i min yn megino mwg;
Llygaid llesg a lliw gwaed llwyd,
Gwallt byr fel gallt a borwyd;
Gwefus gochlyd, graslyd, grin,
Gwêr deifiog ar ei deufin.
I'w gwedd ni fyn rosyn rhudd,
Ond eira ar ei deurudd,
Nid gwrid, ond cwrlid carlwm,
Lliw calch trwch, lliw tristwch trwm.
Hi a ŷf olud drudwin,
A rheg ar ei gwefus grin;
Hi a ddeffry wanc llanciau,
A'i hamrant cilgant yn cau,
A'i chnawd hysb yn cychwyn tân
Heb obaith am ddwyn baban.
Tan oferwaith gwrtaith gau,
Difreiniwyd ei dwyfronnau.
