Prawfddarllenwyd y dudalen hon
'Roedd yno lu o bethau—
Bob math ar dir a mor;
Ond nid oedd un wnai gymhar
I'r creadigol Ior.
Er mor a thir ac wybren,
A maes, a chwm, a bryn,
A gwynt, a gwawr, ac awel
Olynol gyda hyn,
Nid dedwydd oedd yr Arglwydd
Yn rhodio wrtho'i hun:
Rhyw fyd go ddi gymdeithas
Yw byd heb gwrdd a dyn!
Ac ebai Duw yn ebrwydd,
"Mae gen i ddwr a chlai";
Ac ar Ei lun a'i ddelw
Gwnaeth ddyn yn fod di fai;
Anadlodd iddo'i ysbryd,
Ac aeth yn enaid byw;
A'r dysgwyl oedd y byddai
Yn gyfaill da i Dduw.
Aeth yntau yn anniddig
(Y dyn sydd gen i'n awr);
Efe yr unig ddynyn
Oedd ar y ddaear fawr;
