Tudalen:Y Ddau Adda.djvu/42

Ni wyddom ni fawr am Ardd Eden
Na'r ffordd y daeth Adda i'r llawr;
Mi wni i rywbeth drwg ddygwydd
I'n tynu fel Teulu i lawr!

Gwaith ofer yw dadleu am bobpeth—
Ein profiad yw'n dysg oreu i ni;
Fe rowd ar ryw wag ddychymygu
Drwy'r oesau lawn gormod o fri;
Fy Adda i, gyfaill, bob amser.
Wyf fi a fy natur fy hun—
Ni phrisiaf un botwm am lyfrau—
'Rwy'n gyfrol ar bobpeth am Ddyn.

Na theimlai pawb swyn meddylddrychau,
A gadael hen lygredd y cnawd;
Na chodem i fyny i fanlawr
Egwyddor ysbrydol ein Brawd;
Na wywai hen chwantau'r cyn—Adda
A blysiau hen deyrnas y clai;
Fe fyddai cryn das lai o bechu—
Fe fyddai cyn dwysg lai o fai!

"Mae'n dda gen i gwrdd a thi, gyfaill,
A'th seiliau ar brofion mor gryf;
Mae'th glywed yn siarad mor ddwysgall
Yn gofyn i m' ofyn yn hyf