Prawfddarllenwyd y dudalen hon
Y cyntaf o'r ddae'r yn ddaearol—
Mae yn ein naturiaeth ni ddau;
Y naill yn gamweddol a marwol
A'r llall oddifry yn bywhau.
Fe glywid ei lais gwan yn Eden,
Dylynai glyw Adda i ma's;
Fe ddaeth yntau'n gyfran o'r gyfran
O fewn y gnawd—anian yn ras;
A Hwn wna i'n talent ni dalu;
A wnaeth i'r drafodaeth ddwyn llog;
Fe elsai banc ffydd dyn yn ddrylliau
Pe na bae am inc coch y Grog!
Ac eto nid oedd ond fel Baban
Yn tyfu a thyfu o hyd;
Y cyntaf gnawd-Adda'n heneiddio,
Hyd yma'n rheoli y byd;
Mi teimlaf e'n crynu a honcian,
A gwegian a'i bwys ar ei ffon:
Fe welir y byd hwn mewn galar
O'i golli—a'r nefoedd yn llon!
Y bai a ddisgynodd drwy Adda;
Drwy Efa'r addewid am ras;
Drwy Adda y dyn pechadurus;
Drwy Efa y dwyfol ei dras;
