Tudalen:Y Ddau Adda.djvu/74

Daw Crist fel yn gyffro'n yr enaid
I newid ei feddwl a'i foes;
Fel sudd Duw yn nghangau'r winwydden;
Fel lefain yn eples mewn toes.

Mae gormod o ras y tu allan
I'r grefydd sy'n llanw ein byd;
Y siarad a wneir mewn pwlpudau—
'R gweddio tu allan o hyd!
Yr holl goeg beirianwaith a glywir
Yn chwyrnu'n mhob pentref a thref;
'Dyw oes hir o'r deyrnas allanol
Yn werth awr mewn congl gydag Ef!

Y deyrnas allanol yw proffes,
A hon yw y fwya'n y byd;
Ar hon rhoddir bri annghyffredin
A hon ga y sylw i gyd!
A hon garia'r holl addurniadau;
A hon sydd yn swyno pob bron;
Hi fu hi i minau'n o swynol—
Ond heddyw ni swyna mo hon.

Y bardd mawr o Afon gynt ddwedai,
('Roedd ganddo ef lygad mawr clir):
"Y byd o hyd dwyllir gan addurn"—
'Does fawr byd edmyga y gwir;