Prawfddarllenwyd y dudalen hon
GLAN Y MOR.
TYRD gyda mi, gyfaill, i làn y môr.
Awn yno a hi yn dyddhau;
Yn oedfa y bore
Ceir Duw ar ei ore;
Awn yno yn brydlon ein dau.
Mae acen y dwyfol ym miwsig y môr
(Nid stwr yr ystorm wy'n olygu);
Po fwynaf yr eigion
Bydd uchaf sibrydion
Y dwyfol sy'n cyfrin lefaru.
Mae'r dòn wrth ymdaflu ar dywod y làn
Yn son am ryw draethau pellenig;
A gwrando di'n astud,
Fe sonia hon hefyd
Am eurdraeth y byd anweledig.
Tyrd gyda mi, gyfaill, i làn y môr.
Mae'r awel yn chwythu o'r de;
Cawn fwyniant, cawn lonydd,
Cawn yfed llawenydd
Ac iechyd dan fendith y ne'.
Mae'r cychod yn dawnsio ar donnau y traeth,
Yn union fel plant fo'n aflonydd,
Wrth weled y llongau
Yn hwylio i'w teithiau,
A hwythau yn gaeth wrth y glennydd.
