wnaf â hwynt" meddai hwnnw. "Wel, eistedd arnynt i edrych gei di gywion!" meddai'r gwerthwr.
MEWN cyfarfod yn y capel un tro, holai gŵr oedd yn stiward mewn chwarel ar hanes Gardd Eden. Gofynnodd un cwestiwn fel hyn, "A fedrwch chwi ddeud beth oedd y pren gwybodaeth da a drwg y sonnir amdano?" Wedi cael amryw atebion dywedodd R.J. ei fod ef yn meddwl mai rhywbeth tebyg i ffon stiward ydoedd! "Pan oeddech chwi yn gweithio fel finnau, nid oeddech yn gwybod dim llawer, ond wedi ichwi fynd yn stiward a chario ffon, yr ydych yn gwybod y da a'r drwg!"
CWYNAI un prif oruchwyliwr wrtho fod rhai pobl yn ei dŷb ef yn ei erbyn am rywbeth, ac eraill "am ei saethu," meddai. "Hitia befo nhw Robert," meddai yntau, "y mae hynny yn dangos dy fod yn fyw ac yn y game. Pan fyddaf i yn mynd i hela gyda'r gwn, ni fyddaf byth yn saethu dim fydd wedi marw, na dim aderyn chwaith os na fydd yn y game!"
BYDDAI llawer o gigfrain yn gwneuthur difrod ar ddefaid ac ŵyn bach yn ein hardal a'r cwmpasoedd lawer blwyddyn yn ôl. Gwelodd R.S. hen gigfran fawr yn ehedeg oddi ar ei nyth ar graig gerllaw chwarel y Rhosydd.
Gofynnodd i feibion oedd ym Marics y Rhosydd fynd gydag ef at y clogwyn lle y nythai. Aethant yn fintai gydag ef a gwelodd y gigfran hwynt yn dyfod, ond ehedai'n rhy uchel o gyrraedd ergyd o'r gwn. Rhoddodd R.S. dipyn o scent ar ffroen y gwn i ddifa arogl y powdwr.
"Ewch yn ôl i'r barics rŵan hogiau, ac wrth eich gweld bydd yn meddwl ein bod wedi mynd i gyd. Mi wnawn ni dorri y rhedyn yma a gorweddaf ynddo o'r golwg i'w gwylio," meddai. Ymhen talm o amser gwelid y gigfran yn ehedeg yn ôl am ei nyth, a llwyddodd ergyd R. Sion i'w saethu yn farw. Mawr oedd y clod a roed iddo am ei wrhydri yn yr ardal gan chwarelwyr a ffermwyr.
