DAU BARTNER.
Dau o ddynion byrion
Yn gweithio cerrig hirion;
Un yn gweithio'n hynod gall
A'r llall yn gweithio'n wirion.
GWEITHIAI dau fwynwr yn Chwarel y Llechwedd, a gyrrent lefel hir yno trwy graig galed. Gosododd y goruchwyliwr y lle iddynt am bris bychan, a methasant â gwneuthur cyflog am ddeufis. Ymhen mis wedyn bu dadlau mawr am ychwaneg o bris, ond cyndyn oedd y swyddog i roddi mwy o bris iddynt. Wedi iddo fynd rai llathenni oddi wrthynt gwaeddasant ar ei ôl, a gofynnodd un ohonynt: "A oes gennych looking glass' yn y tŷ a ellwch ei roddi inni?" "I beth deudwch?" meddai yntau. Meddai y gweithiwr wrtho : "Er mwyn inni weld ein lluniau yn llwgu!"
ATGYWEIRIWYD un capel Wesla' yn ein bro lawer blwyddyn yn ôl. Cafwyd dau o hoelion wyth yr enwad yno i bregethu wrth ei ail-agor. Yr oedd y muriau wedi eu peintio a'r seti yn farnis i gyd. Yr oedd y capel yn orlawn ac oedfaon mawr yno. Eisteddai meddyg o'r Llan yn un sedd, a chrydd y pentref yn y sedd nesaf ato. Wrth godi i fynd allan gofynnodd y meddyg i'r crydd: "Ai cŵyr crydd maent wedi ei roi ar y seti yma?"
"Nage," meddai'r crydd, "sticking plaster."
YMADAWODD H.R. i'r Amerig. Bu yn codi canu yn E. am lawer o flynyddoedd, a blinwyd gwrando ar ei lais gwichlyd. Gwnaed casgliad iddo yn y chwarel a'r capel. Wrth gyflwyno'r anrheg iddo diolchwyd am ei wasanaeth gan ddymuno yn dda iddo. Wrth ddiolch am y caredigrwydd a gafodd, dywedodd: "Wyddoch chwi beth bobol bach, pe gwyddwn y buasech mor garedig wrthyf, ni buasai'r un o'm traed yn gadael yr henfro annwyl hon."
