UN tro daliodd stiward hen greigiwr yn dianc adref ar brynhawn braf cyn i'r gloch ganu. Achwynodd amdano wrth y prif oruchwyliwr ac ataliwyd yr hen greigiwr rhag gweithio am bythefnos.
Ymhen deuddydd wedi iddo ail ddechrau gweithio fe anafodd ei fys ac aeth at weithiwr arall i'w drin, a rhoi cadach amdano. Ar hynny, dyma'r stiward ato a dweud, "Ai rhwymo ei fys yr wyt ti, Now?" Ie," meddai'r hen droseddwr, "ond eisiau rhwymo dy dafod ti sydd!"
ANAFODD hen labrwr ei glun yn chwarel y Rhiw, ac fe'i cludwyd adref ar elor gan griw o'i gydweithwyr. Wrth nesau at y Baltic Hotel, griddfannai mewn poenau. Rhoddodd y dafarnwraig a gadwai y gwesty botelaid o chwisgi iddo, ond dechreuodd un o'r criw yfed rhan ohoni. "Hold on," meddai'r gŵr clwyfus, " y fi sydd wedi brifo."
WEDI i labrwr fod wrthi yn ddiwyd yn llwytho llwyth o rwbel, fe gymerodd dipyn o seibiant. Pwy a'i daliodd ef â'i droed yn pwyso ar ei raw ond y stiward. "Weldi," meddai wrth y labrwr, "ni chlywais i erioed fod rhaw wedi lladd neb." "Hitiwch befo," meddai yntau, "y mae wedi claddu miloedd!"
AETH dwy wagen dros ben yr inclein wrth i hen lwythwr griwlio. Gwelodd stiward hwynt yn mynd a gofynnodd, "I b'le mae'r wagenni wedi mynd?" "Wel," meddai'r hen weithiwr, "os ydynt yn mynd fel y gwnaethant gychwyn, y maent ym Mhorthmadog rŵan!"
YMHEN ychydig oriau aeth peiriannydd y chwarel i ben yr inclein, ac archwilio y rhaff. Wrth edrych arno gofynnodd gweithiwr i Wilym Deudraeth a rybelai yn y chwarel, "Beth mae y gŵr acw yn wneuthur ar ben yr inclein?" Atebodd yntau,
"Gwneud y rhaff yn saff reit siwr
I Dic Roland y Criwliwr."
