Yn y seiat un noson waith gofynnodd y gweinidog i rai o'r aelodau eglwysig a fyddent yn arfer dweud eu Pader bob nos cyn mynd i'w gwelyau?
Dywedodd un hen chwaer, "Byddaf fi yn arfer ei ddweud bob tro y bydd yn taranu a goleuo mellt!"
"Felly wir," meddai yntau.
"Beth amdanoch chwi, E. Jones? Yr ydych yn gweithio yn y chwarel bob dydd yng nghanol peryglon mawr. A fyddwch chwi yn dweud eich Pader?" "Yr ydw i wedi bod yn ei ddweud am flynyddoedd, ond ers misoedd lawer rŵan mi fyddaf yn rhoddi y Testament a gefais gan fy mam hanner can mlynedd yn ôl o dan y gobennydd, a rhoddi fy mhen i orffwys arno."
YN adeg Diwygiad 1904-05 aeth hen weithiwr i berthyn i'r capel fel llawer eraill yr adeg honno. Dilynai gyfarfod- ydd yr eglwys yn gyson. Un noson yn y seiad gofynnodd y gweinidog a fuasai yn dweud tipyn o'i brofiad ar ôl dyfod yn aelod eglwysig. Gwnaeth hynny yn ddifyr iawn. Canmolodd y gweinidog ef, "a gresyn na byddech wedi dal ati yn hwy," meddai. "Diolch ichwi," meddai yntau, "mi â wn o'r gorau fod y Gramaphone yn olreit, ond â dweud y gwir wrthych yn onest, go 'chydig o records sydd gennyf i ddal ati."
AETH Y Parch. David Roberts y Rhiw, i ymweled â hen frawd o Talwaenydd oedd yn wael ar ei wely cystudd. Pan aeth at erchwyn ei wely i'r siambr, gofynnodd yn garedig iddo, "Beth sydd gennych i'w ddweud wrthyf C.H.?" Dywedodd yntau, Herod." "Beth sydd gen- nych i'w ddweud am y creadur brwnt hwnnw?" meddai yr hen weinidog duwiol. "O," meddai yntau, "diolch yr ydwyf na wnaeth o ladd fy Ngwaredwr i, neu buasai ar ben arnaf heddiw!"
MEWN Cyfarfod Llenyddol ym Methel, Tanygrisiau, lawer blwyddyn yn ôl, ymhlith pethau eraill yr oedd
